مهاجرت، گذاری در سفر زندگی

01 مهر, 1399

مهاجرت، گذاری در سفر زندگی

 

هر چه تاریخ بشر را به عقب تر می نگریم، انسان در بدوی ترین سطح و شکل خود که ساده و بی آلایش تر از هر زمان متاخری، مشغول به زندگی و بقا بوده است، همواره با آزادی تمام به سمت رفع نیاز های طبیعی خود حرکت کرده و در بستر زمان، صرفا این روش های وی بوده است که دستخوش تغییر شده است، و نه اهداف غریزی.


انسان بدوی برای گریز از سرمای جان فرسا و گرمای داغ، یا در جست و جوی سرزمینی مرطوب و سنگی برای یافتن خانه و اهدافی این چنین اولیه، دست به مهاجرت می زده است. با گذر زمان و تغییر نیاز ها و رشد نسبی، در پی پیدا کردن زمین های حاصل خیز برای کشاورزی و یا رودخانه هایی که منازل خود را در کرانه ی آن برپا کنند، از جایی به جای دیگر نقل مکان می کرده است. این مهاجرت ها گاهی از قاره ای به قاره ی دیگر و گاهی از منطقه ای به منطقه دیگر صورت می گرفت.
با گذر زمان و تغییر وجهه زندگی انسان، اهداف و دلایل مهاجرت وی هم دستخوش تغییراتی شد. از مهاجرت های اجباری یهودیان در زمان هخامنشیان و مهاجرت پیامبران مسیحیت و اسلام برای تبلیغ دین گرفته تا مهاجرت اروپاییان به آمریکا، کانادا، استرالیا، آمریکای جنوبی، آفریقا و غیره.
اکنون در سال
2020 میلادی، طبق آخرین آمار اعلامی سازمان ملل متحد، جمعیت مهاجران بیش از یک میلیارد نفر برآورد می شود که از این تعداد جمعیت تقریبی 272 میلیون مهاجر بین المللی هستند و 740 میلیون مهاجران داخلی.

 

حال باید پرسید مهاجرت چیست و چه انواعی دارد؟


در پاسخ به تعریف رسمی آن اشاره می کنیم: مهاجرت یعنی انتقال از جایی به جای دیگر جهت کار یا زندگی. این تعریف جامع بسیاری از مفاهیم دیگر است.  به طور مثال می توان تلاش برای بقا و یافتن محیطی برای ادامه زندگی و حذر از فقر را در این تعریف در نظر گرفت.

 


 

مهاجرت به سه قسم می باشد:


1) مهاجرت داخلی: که به مهاجرتی می گویند که جابجایی درون یک کشور و مرز صورت می گیرد.
2)
مهاجرت خارجی: که جا بجایی خارج از مرز های بین المللی انجام می گیرد و فرد یا افراد، از وطن خود خارج و به جایی نقل مکان می کنند که کشور زادگاهشان نیست.
3)
پناهندگی: این شکل از مهاجرت نیز مهاجرت خارجی است، با این تفاوت که به اختیار انجام نمی شود و ناشی از یک جبر محیطی است.

 


 

در مقدمه به معرفی علل سطحی مهاجرت پرداختیم و در اینجا نگاهی عنوان وار خواهیم داشت به دلایلی که سازمان ملل به عنوان اصلی ترین و اساسی ترین دلایل مهاجرت سال های اخیر اعلام کرده است.
در طبقه بندی مهاجرت های اختیاری اعم از داخلی و خارجی، اصلی ترین دلایل مهاجران یافتن یا بهبود کار، نزدیک شدن به خانواده و تحصیل بوده است.
ولی در مهاجرت اجباری و به طور اخص پناهجویی، وجود جنگ، قحطی، بیکاری و فقر، نا امنی و خطر از جمله دلایلی بوده است که پناهجویان را وادار به ترک میهن خود کرده است.
در بین آمار های ارائه شده سازمان ملل،
9/47 درصد از مهاجرین را در سال 2020-2019 زنان و 12 درصد را کودکان زیر 18 سال تشکیل می دهند.
حدود
68 کشور، میزبان مهاجرین در طی این ایام بوده اند که آمریکا، کانادا، استرالیا و اروپا بیشترین سهم را داشته اند.
همچنین در حدود  
65 هزار نفر از پناهجویان امسال، درخواست بازگشت به کشور خود را داشته اند که به علت نبود امکانات بازگشت، از کمک های سازمان ملل استفاده کرده اند.

 

امروزه با همه گیری مهاجرت در سراسر جهان، بیش از گذشته شاهد رشد و توسعه ی کشور های میزبان و به طبع آن کشور های زادگاه هستیم، مهاجرت مانند پل های ارتباطی فی ما بین کشور های جهان عمل کرده و مهاجران بخش مهمی از جامعه ی بازرگانان، متخصصین، تجار و نخبگان تمامی کشور ها را تشکیل می دهند. این جوامع بستری مساعد برای افزایش مراودات فرهنگی و بازرگانی کشور های میزبان و زادگاه را فراهم می سازند. ایجاد پل های ارتباطی منجر به اعتلای اقتصاد، تخصص، کار آفرینی، صادرات و واردات غیر نفتی، ارز آوری و در نهایت پیشرفت و شکوفایی هر دو کشور، می گردد.