مؤسسه مهاجرتی شادا | مهاجرت به استرالیا | اقامت استرالیا | ویزای استرالیا

 

استرالیا دارای سه سطح از دولت می باشد که جهت رفع نیاز های مردم این کشور با یکدیگر کار و تعامل می کنند.

این سه طبقه عبارتند از:
- پارلمان فدرال: که برای کل کشور قانون گذاری می کند.
- پارلمان شش ایالت و دو قلمرو: که برای ایالت ها یا قلمرو هایشان قانون گذاری می کنند.
-شورا های محلی: که بیش از 500 شورا می باشند.. این نهاد وظیفه وضع قوانین و مقررات محلی را برعهده دارند.

چگونگی کارکرد پارلمان های ایالتی و فدرال در همکاری باهم بعضا بر اساس اصل تفکیک قوا صورت می پذیرد.
هر سطح از دولت وظایف و مسئولیت های خود را عهده دار است، با این حال مسئولیت ها در مواقعی با هم تقسیم می شوند.
طبق دموکراسی استرالیایی، هر شهروند استرالیا که به سن 18 سال رسیده باشد، برای انتخاب نماینده فدرال، ایالتی/قلمروی و محلی خود رای می دهد تا نماینده منتخب از جانب وی تصمیم گیری کند. این بدین معنا است که استرالیایی ها در هر سطح از دولت ، شخصی را دارند که آنها را نمایندگی می کند.

استرالیا در هر سطح دارای انتخاباتی مجزا می باشد. با این حال نحوه انتخاب دولت فدرال بدین صورت است که حزبی که رای اکثریت را می آورد، نفر اول حزب یا رییس حزب را برمی گزیند که آن شخص اصطلاحا نخست وزیر می شود.
نخست وزیر وظیفه تشکیل کابینه که اموری همچون سیاست خارجی، تامین اجتماعی، ارتباطات صنعتی، تجارت، مهاجرت، امورات ارزی-مالی و دفاع از کشور اداره می کنند را بر عهده دارد.

استرالیا علاوه بر مجالس و پارلمان های فوق الذکر، مجلس سنا نیز دارد که به نمایندگان آن سناتور می گویند. مجلس سنا نقشی مواصلاتی دارد و در برخی امور وظیفه بازبینی و بعضا کمک به حل اختلاقات  مطرحه در مجلس نمایندگان را بر عهده دارد.
ایالات استرالیا هرکدام 12 نماینده و قلمرو ها 2 نماینده در مجلس سنا دارند که این نمایندگان توسط مردم به شکل مستقیم انتخاب می گردند.

بنیان نهادن این سه سطح از دولت استرالیا ماحصل فدرال شدن این کشور در سال 1901 می باشد، زمانی که6 کولونی بریتانیایی یعنی نیوساوث ولز(ولزجنوبی نو-NSW)، استرالیای غربی(WA)، کوئینزلند، ویکتوریا، استرالیای حنوبی و تاسمانیا برای تشکیل کشور مشترک المنافع با بریتانیا تحت عنوان استرالیا متحد شدند.
از آن زمان تا کنون استرالیا بدل به یکی از خالص ترین دموکراسی های دنیا شده است که این روند را مدیون مبارزات متواتر و متوالی مردم این سرزمین در راستای تحقق خواسته های مدنی و سیاسی خود می باشد.

یکی از شاخصه های یک سامانه دموکرات، وجود احزاب گوناگون می باشد که موجب می شوند قدرت از انحصار یک حزب خارج شده و رقابت احزاب با یکدیگر و نظارت احزاب بر هم باعث کاهش خطا های سهوی و عمدی می شود.
اعضای حزب اکثریت در مجلس نمایندگان دولت را تشکیل می دهند و حزب مخالف، اصطلاحا حزب اپوزسیون می شود.
اعضای مجلس اعم از نمایندگان و سنا، در سالنی به نام سالن میتینگ به صورت هفتگی جمع می شوند و به گفت و گو می پردازند. در حین این گفت و گو ها مباحثی همچون سیاست کلی، انتقادات، جدل های سیاسی و قص علی هذا مطرح شده و به نتایج اولیه ای دست می یابند که بعد از در صحن علنی مطرح خواهد شد.
استرالیا سه حزب اصلی دارد:
1) حزب کار استرالیا: حزب کار قدیمی ترین حزب استرالیاست که در سال 1901 تاسیس گردید.
2) حزب لیبرال استرالیا: تشکیل این حزب به سال 1944 باز می گردد.
3)حزب ملیون: تحت عنوان حزب کشور در سال 1920 تشکیل شد و در سال 1975 به حزب ملی استرالیا تغییر نام داد و از سال 1982 تا به امروز به عنوان حزب ملیون شناخته می شود.
 همچنین حزب سبز، حزب یک ملت و .. از احزاب کوچک استرالیا می باشند.
از انتخابات عمومی سال 1949 به این سو، احزاب لیبرال و ملیون تحت هر عنوانی و نامی که بوده اند، غالبا در زمان تشکیل دولت ائتلافی عمل کرده اند. این بدین معناست که رییس حزب حاکم که نخست وزیر و مسئول تشکیل کابینه می باشد، برای تشکیل دولت و معرفی وزرا، از هردو حزب افراد را بر می گزیند و از آن سوی این اطمینان را به دست می آورد که از رای اکثریت برخوردار است.